| 1 Archanioł Boży 1. Archanioł Boży Gabryjel, Posłan do Panny Maryjej, Z Majestatu Trójcy Świętej, | Tak sprawował poselstwo k’Niej: Zdrowaś Panno, łaskiś pełna, Pan jest z Tobą, to rzecz pewna. | 2. Panna się wielce zdumiała, Z poselstwa, które słyszała. Pokorniuchno się skłoniła, | Jako Panna świątobliwa, Zasmuciła się z tej mowy, Nic nie rzekła Aniołowi. |
3. Ale poseł z wysokości, Napełnion Boskiej mądrości, Rzekł Jej: | „Nie bój się, Maryja, Najszczęśliwszaś, Panno miła, Nalazłaś łaskę u Pana, Oto poczniesz Jego Syna.” | 4. „Jezus nazwiesz imię Jego, Będzie Synem Najwyższego; Wielki z strony człowieczeństwa | A niezmierny z strony Bóstwa, Wieczny Syn Ojca wiecznego, Zbawiciel świata całego”. |
2 Błogosławiona jesteś, Maryjo
1. Błogosławiona jesteś, Maryjo. I wywyższona przez Pana. On wielkich rzeczy w Tobie dokonał, Niepokalana. | 2. Ty, któraś Słowo z wiarą przyjęła, by w Tobie Ciałem się stało. Zrodziłaś światu Jutrzenkę Nową, Przedwieczną Światłość. | 3. Bądź nam obroną, Bogarodzico, gdy się błąkamy w ciemności. Do światła wiary prowadź na nowo, Drogą świętości. |
3 Boże Wieczny, Boże Żywy
1. Boże wieczny, Boże żywy, Odkupicielu prawdziwy, wysłuchaj nasz głos płaczliwy. | 2. Któryś jest na wysokości, schyl nieba, użycz litości, spuść się w nasze głębokości. | 3. O niebieskie góry srogie, spuśćcie rosę na ubogie, dajcie nam Zbawienie drogie. | 4. Nie trzymajcie Przejrzanego, chmury, swoim dżdżem naszego przynieście Sprawiedliwego. |
5. Przyjdź co rychlej, Miłosierny; o Boże, człowiek mizerny Ciebie czeka, Tobie wierny. |
4 Czekam Na Ciebie
1. Czekam na Ciebie, Jezu mój mały, ciche błagania ku niebu ślę. Twojego przyjścia czeka świat cały. Sercem gorącym przyzywa Cię. | Spójrz, tęskniony na tej ziemi, przybądź, Jezu, pociesz nas! Szczerze kochać Cię będziemy. Przyjdź, o Jezu, bo już czas! | 2. Usłysz Maryjo głos Twoich dzieci, Tyś naszą Matką na każdy dzień. O daj nam Słońce, które rozświeci grzechu i błędu straszliwy cień. | Spójrz, tęskniony na tej ziemi, daj nam Zbawcę, Dziecię Twe. My dla Niego żyć pragniemy, Jemu damy serca swe. |
5 Głos Wdzięczny
1. Głos wdzięczny z nieba wychodzi Gwiazdę nam nową wywodzi, Która rozświeca ciemności, I odkrywa nasze złości. | 2. Z różdżki Jesse kwiat zakwita, Który zbawieniem świat wita: Pan Bóg zesłał Syna Swego, Przed wieki narodzonego. | 3. Ojcowie tego czekali, Prorocy przepowiadali, Że się Bóg Światu miał zjawić, Od śmierci człeka wybawić. | 4. Wnet Anioł Pannie zwiastował, O czym Prorok prorokował: Iż miał powstać Syn zacnego Plemienia Dawidowego |
5. Weselcie się ziemskie strony! Opuściwszy niebios trony, Bóg idzie na te niskości, Z niewymownej Swej litości. | 6. Weselcie się wszyscy Święci, I wy, ludzie smutkiem zdjęci; Idzie na świat Odkupiciel, Strapionych wszystkich Zbawiciel |
6 Grzechem Adama
1. Grzechem Adama ludzie uwikłani, Wygnani z raju wołali z otchłani: „Spuście niebiosa, deszcz na ziemskie niwy, I niech z obłoków zstąpi Sprawiedliwy” | 2. Błąkał się człowiek wśród okropnej nocy, Bolał i nikt go nie wspomógł w niemocy. Póki nie przyszła wiekami żądana, Z judzkiej krainy Dziewica wybrana. | 3. Ona pokorą i oczy skromnymi Boga samego ściągnęła ku ziemi; Że, którego świat nie objął wielkości, Tego Dziewicze zamknęły wnętrzności | 4. Nie naszą jaką zasługą ściągniony; Miłość Go sama wiodła w ziemskie strony; Wziął ciało ludzkie w nim ból, niedostatki, Zbratał się z nami, był Synem u Matki. |
5. Dajmyż Mu za to dzięki, ludu wierny, Że kochając nas, był nam miłosierny, i wznosząc ręce ku niebu jasnemu, Śpiewajmy chwałę Bogu najwyższemu. |
7 Gwiazdo Morza Głębokiego
1. Gwiazdo morza głębokiego, Matko Boga najwyższego, Panienko, bądź pozdrowiona, Furto rajska otworzona. | 2. Od Aniołaś pozdrowiona, Gdyś poczęła w sobie Pana, Imię matki, naszej Ewy, odmieniaj ku pokojowi. | 3. Rozwiąż związki zadłużonym, Przynieś światło zaślepionym, Odmień, co złe z naszej strony, Nie wypuszczaj nas z obrony. | 4. Iżeś Matką, niech poznamy! Gdy się więc modlisz za nami, Niechaj Cię Syn Twój wysłucha, Ku nam grzesznym skłoni ucha. |
8 Hejnał wszyscy zaśpiewajmy
1. Hejnał wszyscy za śpiewajmy, cześć i chwałę Panu dajmy, nabożnie k’Niemu wołajmy. | 2. Mocny Boże z wysokości, Ty światłem swej wszechmocności rozpędź piekielne ciemności. | 3. Jużci ona noc minęła, co wszystek świat ucisnęła, a początek z grzechu wzięła. | 4. Na to Boży Syn jedyny, by ciemności zniósł i winy, w żywot zstąpił świętej Panny. |
5. Temu Bóg dał nas w opiekę, by czartowską zniósł z nas rękę i piekielną odjął mękę. | 6. Ten łaskawie nas przyjmuje, z wiecznych ciemności wyjmuje, światłość zbawienną gotuje. |
9 Matko Odkupiciela
1. Matko Odkupiciela, z niewiast najsławniejsza. Gwiazdo Morska do nieba ścieżko najprościejsza, | Tyś jest przechodnią bramą do raju wiecznego, Tyś jedyną nadzieją człowieka grzesznego. | 2. Racz podźwignąć, prosimy, lud upadający, W grzechach swych uwikłany, powstać z nich pragnący, | Tyś cudownie zrodziła światu Zbawiciela, Tyś sama wykarmiła Twego Stworzyciela. |
3. Panno przedtem i potem, z świata podziwieniem Uczczona Gabriela wdzięcznym pozdrowieniem, | Racz się wstawić, o Panno, za nami grzesznymi, Ratuj nas, opiekuj się sługami Twoimi. |
10 Mądrości, Która
1. Mądrości, która z Bożych ust wypływasz, wszystko urządzasz zewsząd cel dobywasz; Przybądź i naucz nas dróg roztropności, Wieczna Mądrości. | 2. O Adonai! Wodzu Izraela, coś go wybawił z rąk nieprzyjaciela, przybądź, upadłym pod ciężkim brzemieniem, z silnym ramieniem! | 3. Korzeniu Jesse! Tyś chorągwią ludów, zamilkną króle na widok Twych cudów; przybądź i pospiesz, użal się złej doli, wybaw z niewoli! | 4. Kluczu Dawidów! Izraela Boże, co Ty otworzysz, nikt zamknąć nie może; przybądź, a wywiedź mocą Twej prawicy więźniów z ciemnicy! |
5. O Wschodzie ranny! Światło wiekuiste, sprawiedliwości słońce promieniste, przybądź i oświeć w ciemnościach siedzące nędznych tysiące! | 6. Królu narodów! Tyś ich upragnieniem, Tyś jest węgielnym jedności kamieniem; przybądź, niech człowiek przez Ciebie stworzony, będzie zbawiony! | 7. Emmanuelu! Królu! Prawodawco, oczekiwanie narodów i Zbawco: przybądź i nasze wysłuchaj wołanie, Boże, nasz Panie! |
11 Niebiosa Rosę spuśćcie nam
1. Niebiosa, rosę spuśćcie nam z góry, Sprawiedliwego wylejcie chmury. O, wstrzymaj, wstrzymaj, Twoje zagniewanie, I grzechów naszych zapomnij już Panie. | 2. Niebiosa, rosę spuśćcie nam z góry; Sprawiedliwego wylejcie chmury. O, spojrzyj,spojrzyj na lud Twój znękany, I ześlij Tego, co ma być zesłany. | 3. Niebiosa, rosę spuście nam z góry, Sprawiedliwego wylejcie chmury. Pociesz się ludu, pociesz w twej niedoli, Już się przybliża kres twojej niewoli. | 4. Niebiosa, rosę, spuśćcie nam z góry, Sprawiedliwego wylejcie chmury. Roztwórz się, ziemio i z łona Twojego, Wydaj nam, wydaj już Zbawcę naszego! |
12 Niebiosa rosę ślijcie nam
ref: Niebiosa rosę ślijcie nam z góry, Niech serca nawiedzi Zbawca nasz. | 1. Nie bądź zagniewany, Panie, Nie pomnij dłużej nieprawości naszych. Wszak że Tyś Ojcem naszym, a my rąk Twoich dziełem, | Wejrzyj przeto z miłosierdzia swego; Pomóż nam być wiernym ludem Twoim, Byśmy Cię chwalili, jak ojcowie nasi. | ref: Niebiosa rosę ślijcie nam z góry, Niech serca nawiedzi Zbawca nasz. |
2. Myśmy grzeszni i nieczyści, Odpadliśmy wszyscy, tak jak zwiędłe liście. Nieprawości nasze porwały nas niby wicher, | Bo Imienia Twego nikt nie wzywał, Albowiem skryłeś przed nami oblicze swoje I oddałeś nas w niewolę nieprawości naszych. | ref: Niebiosa rosę ślijcie nam z góry, Niech serca nawiedzi Zbawca nasz. | 3. „Jako matka pociesza dzieci swoje tak Ja was pocieszę, mówi Pan, Przeto czeka On by okazać wam łaskę Bo sprawiedliwym jest Bogiem. |
Błogosławieni wszyscy, którzy Nań czekają, Którzy pragną Jego królowania w sercu swoim. | ref: Niebiosa rosę ślijcie nam z góry, Niech serca nawiedzi Zbawca nasz. | 4. Pociesz się, mój ludu, pociesz: Wkrótce nadzieje twe zbawienie! Czemu smutkiem się trapisz, czyż nie ma nad tobą Króla? | Ja cię zbawię, nie traćże nadziei! Wezwałem cię po imieniu:” Tyś jest moim” Albowiem Jam jest Bóg twój, Dawca odkupienia. |
ref: Niebiosa rosę ślijcie nam z góry, Niech serca nawiedzi Zbawca nasz. |
13 Oto Pan Bóg Przyjdzie
1. Oczekujemy Zbawiciela świata, który przekształcił nasze ciało poniżone na podobne do swego chwalebnego ciała. | 2. Przeto żyjmy rozumnie i sprawiedliwie na tym świecie, oczekując objawienia się chwały wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa. | Oto Pan Bóg przyjdzie, z rzeszą Świętych nam przy będzie; Wielka światłość w dzień ów będzie, Alleluja, alleluja. |
14 Oto Pan przybywa
ref. Oto Pan przybywa, prostujcie drogi swego życia! | 1. Pośpiesz nam, Boże, z pomocą, wyzwól nas z pęt grzechów naszych. Pośpiesz, a dłużej nie zwlekaj, wzbudź w nas potęgę swą na nowo! | ref. Oto Pan przybywa, prostujcie drogi swego życia! | 2. O Boże, tchnij nowe życie i okaż swe miłosierdzie Ciebie czekamy z tęsknotą, Obiecanego Zbawiciela. |
ref. Oto Pan przybywa, prostujcie drogi swego życia! | 3. Oto nadchodzi nasz Zbawca, aby panować nad nami. Mocą swej wielkiej ofiary, On zgładzi grzechy całej ziemi. | ref. Oto Pan przybywa, prostujcie drogi swego życia! | 4. Ukaż nam blask Twojej drogi, którą do ciebie idziemy. Prawdy światłością nas oświeć, byśmy zdążali do Królestwa. |
ref. Oto Pan przybywa, prostujcie drogi swego życia! |
15 Oto Panna pocznie
ref. Oto Panna pocznie i porodzi Syna i nazwą Go imieniem: Emanuel. | 1. Za dni Jego zakwitnie sprawiedliwość I wielki pokój, aż księżyc nie zgaśnie. | ref. Oto Panna pocznie i porodzi Syna i nazwą Go imieniem: Emanuel. | 2. Będzie panował od morza do morza, Od rzeki aż po krańce ziemi. |
ref. Oto Panna pocznie i porodzi Syna i nazwą Go imieniem: Emanuel. | 3. Wyzwoli bowiem biedaka, który Go wzywa, I ubogiego, co nie ma opieki. | ref. Oto Panna pocznie i porodzi Syna i nazwą Go imieniem: Emanuel. | 4. Zmiłuje się nad biednym i ubogim, Nędzarza ocali od śmierci. |
ref. Oto Panna pocznie i porodzi Syna i nazwą Go imieniem: Emanuel. |
16 Po Upadku Człowieka Grzesznego
1. Po upadku człowieka grzesznego użalił się Pan stworzenia swego: Zesłał na świat Archanioła cnego. | 2. „Idź do Panny, imię Jej Maryja, spraw poselstwo: Zdrowaś,łaski pełna, Pan jest z Tobą, nie bądźże troskliwa”. | 3. Panna natenczas psałterz czytała, gdy pozdrowienie to usłyszała; na słowa się anielskie zdumiała. | 4. Archanioł, widząc Pannę troskliwą, jął Ją cieszyć mową łagodliwą: „Panno nie lękaj się, Pan jest z Tobą”. |
5. „Znalazłaś łaskę u Pana swego, Ty się masz stać matką Syna Jego, Ta jest wola Boga wszechmocnego.” |
17 Raduj Się Ziemio
1. Raduj się ziemio! Śpiewaj z Aniołami, wychwalaj Boga, ciesz się z niebianami: Już nie podnóżkiem jesteś Najwyższego, lecz tronem Jego. | 2. Raduj się ziemio, masz pokój żądany! Bóg ci przebaczył, dotąd zagniewany: Połącz się z niebem, boś już dzisiaj święta, niegdyś przeklęta. | 3. Raduj się ziemio! Oto światło wschodzi, które każdego, co na świat przychodzi, blaskiem oświeca, a wnet znikną wszędy ciemność i błędy. | 4. Raduj się ziemio! Prorok wielki idzie, co będzie gromił żyjących w bezwstydzie: On wskaże drogę pewną do zbawienia, zniszczy zgorszenia. |
5. Raduj się ziemio! Idzie Prawodawca nowego prawa i zakonu Dawca. Dawne ustawy chwilowe poznosi, wieczne ogłosi. | 6. Raduj się ziemio z Wielkiego Kapłana! Na odpuszczenie grzechów moc Mu dana: Ten skoro nową ofiarę odprawi, cały świat zbawi. | 7. Raduj się ziemio! Masz Króla u siebie! Pana, co władza na ziemi i niebie: Królestwo Jego końca mieć nie będzie, gdy tron posiędzie. | 8. Raduj się ziemio, bo to Bóg tym Panem! Bóg Prawodawcą, prorokiem, kapłanem: On to w naturze człowieka się rodzi, na świat przychodzi. |
9. Raduj się ziemio! Witaj Tego Pana! I ludy wszystkie zegnijcie kolana: On wam przynosi przez swe narodzenie wieczne zbawienie. |
18 Spuście Nam
1. Spuście nam na ziemskie niwy, Zbawcę z niebios obłoki. Świat przez grzechy nieszczęśliwy, wołał z nocy głębokiej. | Gdy wśród przekleństwa od Boga, Czart panował śmierć i trwoga, a ciężkie przewinienia, zamkły bramy zbawienia. | 2. Ale się Ojciec zlitował,nad nędzną ludzi dolą. Syn się chętnie ofiarował,by spełnił wieczną wolę. | Zaraz Gabryel zstępuje,i Maryi to zwiastuje, i że z Ducha Świętego, Pocznie Syna Bożego. |
3. Panna przeczysta w pokorze,wyrokom się poddaje,iszczą się wyroki Boże, Słowo Ciałem się staje. | Ach! ciesz się, Adama plemię. Zbawiciel zejdzie na ziemię; drżyj, piekło, On twe mocy, w wiecznej pogrąży nocy. | 4. Oto się już głos rozchodzi,w stańcie, bracia, uśpieni! Zbawienie nasze nadchodzi, noc się w jasny dzień mieni. | Precz odtąd dzieła niecnoty, Wylęgnione wśród ciemnoty: niech każdy z nas w przyszłości Zbroję wdzieje światłości. |
19 Stworzycielu gwiazd świecących
1. Stworzycielu gwiazd świecących, wieczne światło nas wierzących, Zbawicielu wszystkich ludzi, niech Cię głos pokornych wzbudzi. | 2. Ty żałując świata wszego, śmiertelnie zachorzałego, przyniosłeś lekarstwo drogie, leczyć grzesznym rany srogie. | 3. Już się miał świat ku zmrokowi, gdyś rówien Oblubieńcowi, wyszedł, jako zdrój z krynicy, z Matki, Przeczystej Dziewicy. | 4. Prosim, Panie litościwy, przyszły Sędzio sprawiedliwy, broń nas, dokąd czas jest tego, od szatana zdradliwego. |
5. Chwała Ojcu Przedwiecznemu i Synowi Mu równemu, i z Duchem Świętym społecznie, niechaj nie ustanie wiecznie. |
20 Witaj Gwiazdo Morza
1. Witaj Gwiazdo morza, wielka Matko Boga, Panno zawsze czysta, Bramo niebios błoga. | 2. Ty, coś Gabriela słowem przywitana, utwierdź nas w pokoju, odmień Ewy miano. | 3. Winnych wyzwól z więzów, ślepym przywróć blaski, oddal nasze nędze, uproś wszelkie łaski. | 4. Okaż, żeś jest Matką, wzrusz modłami swymi, Tego, co Twym Synem zechciał być na ziemi. |
5. O Dziewico sławna i pokory wzorze, wyzwolonym z winy, daj nam żyć w pokorze. | 6. Daj wieść życie czyste, drogę ściel bezpieczną, widzieć daj Jezusa, mieć z Nim radość wieczną. | 7. Bogu Ojcu chwała, Chrystusowi pienie, obu z Duchem Świętym jedno uwielbienie. Amen. |
21 Zdrowaś Bądź, Maryja
1. Zdrowaś bądź Maryja, Niebieska lilija, Panu Bogu miła, Matko litościwa; Tyś jest nasza ucieczka, Najświętsza Maryja. | 2. Maryja wielebna, ukaż drogę pewną przykazania Twego Boga Wszechmocnego, On ci wszystka nadzieja zbawienia naszego. | 3. Łaskiś pełna Pańskiej, czystości anielskiej, Pannaś nad pannami, święta nad świętymi. O, najświętsza Maryja, módl się dziś za nami. | 4. Pełna wszech światłości, wielkiej pokorności, bez grzechuś poczęła, wielką sławę wzięła, przez Twoje narodzenie wziął świat pocieszenie. |
5. Pan stworzył Adama, ojca wszystkich ludzi, z niego Ewę matkę, co zgrzeszyli jabłkiem, aleś Ty naprawiła, czym Ewa zgrzeszyła. | 6. Z Tobą był Duch Święty, Syn Boży poczęty w Twym żywocie czystym, Trójcy Świętej miłym, i z Ciebie się narodził obyczajem dziwnym. | 7. Błogosławionaś Ty nad wszystko stworzenie, Pan Bóg wszechmogący dał przez Cię zbawienie, Jezus, Syn Twój, odkupił wszystko ludzkie plemię. | 8. Tyś jest litościwa, Matko nasza miła, jaśniejsza nad słońce w najświętszej zasłudze. W Twojej ci są obronie wszyscy grzeszni ludzie. |
9. Między niewiastami, czystymi pannami, Tyś sama najczystsza Królowo anielska! Nie była Panu Bogu żadna nad Cię milsza | 10. Błogosławion owoc żywota Twojego, Jezus miłościwy, Syn Boga żywego; bądźże Jemu cześć, chwała z dobrodziejstwa Jego. | 11. Twoje zmiłowanie, Jezu Chryste, Panie, daj ludowi Twemu tu dziś zebranemu. Przez zasługi Matki Twej, donieść w chwale wiecznej. | 12. Amen wszyscy rzeczmy, wierni chrześcijanie, cośmy się tu zeszli ku chwale tej Pannie Zachowaj nas od złego Twoimi prośbami. |