Boże Narodzenie

100 A Cóż To Za Dziecię

1. A cóż to za dziecię? Wszakże go widzicie: Patrzcie pilnie i usilnie, jakie to powicie.	2. Pan to jest nad Pany, dziś z nieba zesłany, Pan wysoki, spieszcie kroki, wszakże się dowiecie.	3. A byćże to może, czy Pańskie to łoże? W tym żłóbeczku, na sianeczku, leżysz mocny Boże.	4. Zimno członki ściska, z ocząt łzy wyciska: Któż Panięciu, któż dziecięciu płakać nie pomoże?
5. Tak to Majestacie, mieścisz się w tej chacie: Wszechmocnego, Niezmiernego w ludzkiej kryjesz szacie.	6. W pieluszki krępuje matka i całuje: Związanego, złożonego, otóż Pana macie.	7. Cóż to za przyczyna, pociecho jedyna; Że w posturze i w figurze, stawiasz ziemi Syna?	8. Miłość to sprawiła, że uczłowieczyła Boga mego, nie przę tego: że przyczyna wina.
9. Toć miłość miłością, łaskawość wdzięcznością, Kompensować i wetować, jest samą słusznością.	10. Pokłon uniżony, przyjmij Utajony W ludzki ciele, już się ściele człek z uniżnością.	11. Całujem rączęta, które grzechów pęta Pozrywały,potargały, skąd nam wolność święta.	12. Największy szacunek, serca w podarunek, Dobywamy i składamy pod Twoje nożęta.

101 A Czemuż Mój Jezus

1. A czemuż mój Jezus tak ubogo leży? Ani po królewsku ni w drogiej odzieży?	Znać dlatego, by grzesznika, czartowskiego niewolnika od piekła wybawił, przez ubóstwo zbawił	2. Czemuż nie w pałacach rodzi się Dziecina, wszak świat niebo, ziemia Jego	jest dziedzina, ale w stajence ubogiej, na sianeczku w ten mróz srogi? W kamiennym żłóbeczku zimno Paniąteczku.
3. A cóż za dworzany ma miłe Dzieciątko, Syn Ojca wiecznego małe pacholątko?	Osioł z wołem to dworzany, zważ człeku Pana nad Pany, Bydlęta mu służą, jak Bogu posłużą.	4. A ty mu tak służysz, żałość mu zadajesz, Gdy za jego dobroć czartu się oddajesz:	Porzuć twoje złe nałogi, Jezusowi łzy na nogi Wylewaj serdecznie, będziesz żył z nim wiecznie.

102 A Wczora z Wieczora

1. A wczora z wieczora a wczora z wieczora z niebieskiego dwora z niebieskiego dwora Przyszła nam nowina, przyszła nam nowina: Panna rodzi Syna, Panna rodzi Syna.	2. Boga prawdziwego, nieogarnionego. Za wyrokiem Boskim, w Betlejem żydowskim.	3. Pastuszkowie mali w polu wtenczas spali, gdy Anioł z północy światłość z nieba toczy.	4. Chwałę oznajmując, szopę pokazując, chwałę Boga tego, dziś nam zrodzonego.
5. „Tam Panna Dzieciątko, miłe Niemowlątko, uwija w pieluszki, pośpieszcie pastuszki!”	6. Natychmiast pastuszy śpieszą z całej duszy, weseli bez miary, niosą z sobą dary.

103 Ach Ubogi Żłobie

1. Ach ubogi żłobie, Cóż ja widzę w tobie? Droższy widok niż ma niebo, W maleńkiej osobie, Droższy widok niż ma niebo, W maleńkiej osobie.	2. Zbawicielu drogi, Takżeś to ubogi! Opuściłeś śliczne niebo, Obrałeś barłogi.	3. Czyżeś nie mógł Sobie, W największej ozdobie, Obrać pałacu drogiego, Nie w tym leżeć żłobie?	4. Na twarz upadamy, czołem uderzamy, Witając Cię w tej stajence między bydlętami.
5. Zmiłuj się nad nami, obmyj z grzechów łzami, Przyjmij serca te skruszone, które ci składamy.

104 Ach, Witajże Pożądana

1. Ach witajże pożądana perło droga z nieba. Gdy świat cały upragniony Anielskiego chleba! W ciele ludzkim	Bóg jest skryty na pokarm ludziom obfity. Ciałem karmi, Krwią napoi, by człowieka w chwale Swojej między wybranymi policzył.	2. Czyliż nie dość, Boskie Dziecię żeś na świecie z nami, Ale jeszcze zimno cierpisz między bydlętami!	Malusieńki Jezu w żłobie, co za wielka miłość w Tobie! Czyliż nie są wielkie dziwy w ciele ludzkim Bóg Prawdziwy, Przyszedł na zbawienie człowieka?
3. Niech Ci Jezu, będą dzięki za Twe narodzenie, bo przez nie zacząłeś nasze sprawować zbawienie. Miłość, która to sprawiła,	iż Cię do nas sprowadziła, niech swą iskrą nas zapali, abyśmy Cię miłowali teraz i bez końca w wieczności.

105 Anieli w Niebie Śpiewają

1. Anieli w niebie śpiewają, Bogu cześć chwałę oddają, wesele opowiadaj wszemu światu znać dawają. Kolęda.	2. Narodził się nam Zbawiciel, wszego świata Odkupiciel. Izajasz prorokował, że się z Panny narodzić miał. Kolęda.	3. W Betlejem, żydowskim mieście, tam się do Niego pośpieszcie; leży w żłobie łzy roniący Zbawiciel nasz wszechmogący. Kolęda.	4. Wdzięczna to nowina była, Panna Syna porodziła. Śpiewajmyż Mu nowe pienie za to Jego narodzenie. Kolęda.
5. Cześć, chwała na wysokości, pokój ludziom na niskości; Niech Bóg pochwalony będzie w niebie, na ziemi i wszędzie. Kolęda.

106 Anioł Pasterzom Mówił

1. Anioł pasterzom mówił, „Chrystus się wam narodził, W Betlejem, nie bardzo podłym mieście, Narodził się w ubóstwie, Pan wszego stworzenia”.	2. Chcąc się dowiedzieć tego, Poselstwa wesołego, Bieżeli do Betlejem skwapliwie, Znaleźli Dziecię w żłobie, Maryję z Józefem.	3. Taki Pan chwały wielkiej, Uniżył się Wysoki; Pałacu kosztownego żadnego, Nie miał zbudowanego, Pan wszego stworzenia!	4. O dziwne narodzenie, Nigdy nie wysłowione! Poczęła Panna Syna w czystości, Porodziła w całości, Panieństwa swojego.
5. Już się ono, spełniło, Co pod figurą było: Arona różdżka ona zielona, Stała się nam, kwitnąca I owoc rodząca	6. Słuchajcie Boga, Ojca Jako wam go, zaleca: Ten Ci jest Syn, najmilszy, jedyny W raju obiecany, Tego wy słuchajcie.	7. Bogu bądź cześć, i chwała, Która by nie, ustała, Jak Ojcu tak i Jego, Synowi, I Świętemu Duchowi, W Trójcy jedynemu

108 Bóg Się Rodzi

1. Bóg się rodzi, moc truchleje, Pan niebiosów obnażony Ogień krzepnie, blask ciemnieje, Ma granice Nieskończony:	Wzgardzony okryty chwałą, Śmiertelny Król nad wiekami! A Słowo ciałem się stało, i mieszkało między nami.	2. Cóż masz, niebo nad ziemiany? Bóg porzucił szczęście Twoje, Wszedł między lud ukochany,	Dzieląc z nim trudy i znoje, Niemało cierpiał, niemało, Żeśmy byli winni sami,
3. W nędznej szopie urodzony, Żłób Mu, kolebkę dano! Cóż jest, czym był otoczony?	Bydło, pasterze i siano. Ubodzy, was to spotkało, Witać Go przed bogaczami,	4. Potem i króle widziani, Cisną się między prostotą, Niosąc dary Panu w dani:	Mirrę, kadzidło i złoto. Bóstwo to razem zmieszało, Z wieśniaczymi ofiarami,
5. Podnieś rękę, Boże Dziecię, Błogosław ojczyznę miłą, W dobrych radach, dobrym bycie,	Wspieraj jej siłę swą siłą, Dom nasz i majętność całą, I wszystkie wioski z miastami,	Ref. ref. A Słowo ciałem się stało, i mieszkało między nami.

107 Bóg Się Rodzi, Gwiazda

1. Bóg się rodzi, gwiazda wschodzi, Trzej Królowie od wschodu. Tu z darami, ofiarami, każdy swego narodu.	Do Betlejem, gdzie złożony z Panny Chrystus narodzony, jadą z licznymi dwory.	2. Lubo w żłobie, jednak sobie Dziecię Boga szacują: Otworzywszy, skarb złożywszy, Wonność miarę darują:	A w najczystsze Panny ręce, Matce Bożej swej Panience Wdzięczne dary żłożyli.
3. Złoto Pana, a kapłana Kadzidło oznaczało, Mira znakiem, męki smakiem W tych darach wyrażało:	Co królowie gdy oddali, Pana w żłobie pożegnali, Z Matką jego Maryą.	4. I my dary, z serc ofiary Dajmy Panu z Królami: Miłość w złocie, zapach w cnocie, Mirę gorzką i z nami:	Prosząc Pana poznanego, Boga w żłobie złożonego, By nas niebem darował.

109 Bóg Się z Panny Narodził

1. Bóg się z Panny narodził, aby ludzi oswobodził	ref. Tego dnia wesołego Narodzenia Bożego, weselmy się, radujmy się, Bogu cześć dajmy.	2. Rozkwitła się lilija, nieskażona Maryja.	ref. Tego dnia wesołego Narodzenia Bożego, weselmy się, radujmy się, Bogu cześć dajmy.
3. Porodziła nam Syna: O wesoła nowina!	ref. Tego dnia wesołego Narodzenia Bożego, weselmy się, radujmy się, Bogu cześć dajmy.	4. Aniołowie śpiewają, Bogu chwałę oddają.	ref. Tego dnia wesołego Narodzenia Bożego, weselmy się, radujmy się, Bogu cześć dajmy.
5. Pasterze w nocnej dobie witają Go we żłobie.	ref. Tego dnia wesołego Narodzenia Bożego, weselmy się, radujmy się, Bogu cześć dajmy.	6. Trzej Królowie z darami Śpieszą i z pokłonami.	ref. Tego dnia wesołego Narodzenia Bożego, weselmy się, radujmy się, Bogu cześć dajmy.

110 Bracia, Patrzcie Jeno

1. Bracia, patrzcie jeno, jak niebo goreje, Znać, że coś w Betlejem cudnego się dzieje.	Rzućmy budy, warty, stada, niechaj nimi Pan Bóg włada, A my do Betlejem, a my do Betlejem do Betlejem.	2. Patrzcie, jak tam gwiazda światłem swoim miga, Pewnie dla uczczenia Pana swego ściga.	Krokiem śmiałym i wesołym, spieszmy i uderzmy czołem. Przed Panem w Betlejem, przed Panem w Betlejem, w Betlejem
3. Wszakże powiedziałem, że cuda ujrzymy: Dziecię Boga świata, w żłobie zobaczymy. Patrzcie, jak biednie okryte w żłóbku Panię znakomite.	W szopie przy Betlejem, w szopie przy Betlejem, przy Betlejem	4. Jako prorok powiedział: Panna zrodzi Syna, Dla ludu całego szczęśliwa nowina; Nam zaś radość w tej tu chwili Gdybyśmy Pana Zobaczyli	W szopie przy Betlejem, W szopie przy Betlejem.
5. Betlejem miasteczko w Juda, sławne będzie, Pamiętnym się stanie w tym kraju i wszędzie; Ucieszmy się więc, ziomkowie, Pana tegoż już uczniowie,	W szopie przy Betlejem, W szopie przy Betlejem.	6. Obchodząc pamiątkę odwiedzin pasterzy, Każdy czciciel Boga, co w Chrystusa wierzy. Niech się cieszy i raduje, że Zbawcę swego znajduje	W szopie przy Betlejem, w szopie przy Betlejem, przy Betlejem

111 Cicha Noc

1. Cicha noc, święta noc, Pokój niesie ludziom wszem. A u żłóbka Matka Święta, Czuwa sama uśmiechnięta, Nad Dzieciątka snem, Nad Dzieciątka snem,

2. Cicha noc, święta noc, Pastuszkowie od swych trzód, Biegną wielce zadziwieni,

Za anielskim głosem pieni, Gdzie się spełnił cud, Gdzie się spełnił cud,

3. Cicha noc, święta noc, Narodzony Boży Syn, Pan Wielkiego Majestatu, Niesie dziś całemu światu, Odkupienie win, Odkupienie win,

112 Dlaczego Dzisiaj Wśród Nocy

1. Dlaczego dzisiaj wśród nocy dnieje I jako słońce niebo jaśnieje?	2. Chrystus, Chrystus nam się narodził, Aby nas od piekła oswobodził.	3. Dlaczego dzisiaj, Boży Aniele, Ogłaszasz ludziom wielkie wesele?	4. Chrystus, Chrystus nam się narodził, Aby nas od piekła oswobodził.
5. Czemuż pasterze do szopy śpieszą I podarunki ze sobą niosą?	6. Chrystus, Chrystus nam się narodził, Aby nas od piekła oswobodził.	7. Czemuż wól, osioł, społem klękają, Małej Dziecinie pokłon oddają?	8. Chrystus, Chrystus nam się narodził, Aby nas od piekła oswobodził.
9. Dlaczego gwiazda nad podziw świeci I przed królami tak szybko leci?	10. Chrystus, Chrystus nam się narodził, Aby nas od piekła oswobodził.

113 Do Betlejemu Pełni Radości

1. Do Betlejemu pełni radości Spieszmy powitać Jezusa małego, Który dziś dla nas cudem miłości, Zstąpił na ziemię z nieba wysokiego.

2. Spieszmy się, spieszmy, On na nas woła, On na to przyszedł, aby nas zbawił, Otoczmy, żłobek jego dookoła, Aby nas rączką swą pobłogosławił.

3. Niechaj z serc naszych znikną ciemności, otwórzmy do serc Jezusowi wrota,

Niech w nich to Boskie Dziecię zagości, I do wiecznego poświęci żywota.

114 Do Szopy

1. Do szopy, hej pasterze, Do Szopy, bo tam cud! Syn Boży w żłobie leży, by zbawić ludzki ród.	2. Padnijmy na kolana, to Dziecię to nasz Bóg, Witajmy swego Pana; wdzięczności złóżmy dług.	3. O Boże niepojęty, kto pojmie miłość Twą? Na sianie wśród bydlęty, masz tron i służbę swą.	4. On Ojcu równy w Bóstwie opuszcza niebo swe, A rodzi sie w ubustwie, i cierpi wszystko, złe.
Ref. ref. Śpiewajcie Aniołowie, pasterze, grajcie Mu. Kłaniajcie się Królowie, nie budźcie Go ze snu.

115 Dzieciątko Się Narodziło

1. Dzieciątko się narodziło, wszystek świat uweseliło.	2. Wzięło na się człowieczeństwo, co pokryło jego Bóstwo.	3. Trzej Królowie przyjechali, dary trojakie Mu dali.	4. Przynieśli Mu dary, oto: mirrę, kadzidło i złoto.
5. Na to Boże Narodzenie, wesel się wszystko stworzenie.	6. Świętą Trójcę wysławiajmy, Bogu cześć i chwałę dajmy.	Ref. ref. Wesoła nowina, powiła nam Syna Maryja?

116 Dzień To Jest Dziś Wesela

1. Dzień to jest dziś wesela królewskiej rodziny, Król się ludziom narodził z Maryi bez winy: Dziecię dziwnej	cudności, wdzięczne, pełne słodkości, W człowieczej istotności, które nie ocenione, ani Niewysłowione W Boskiej Wszechmocności.	2. Anioł w pasterzom, którzy trzody strzegli, O tym Królu powiadał by do stajni biegli, W stajni, leży to Dziecię, tam je w żłobie znajdziecie,	Powite w pieluszki: Ten Aniołom panuje, wszystkim ludziom króluje, Śliczny,choć malutki
3. Chryste, któryś na stworzył Boskiemi sprawami I dla nas się narodzić chciał i mieszkać z nami,	Spraw w nas serce nabożne, odpuść złości niezbożne, Nie chciej zatracenia, Odkupiony z miłości, prowadź do swych radości I dopuść zbawienia.

117 Dzisiaj w Betlejem

1. Dzisiaj w Betlejem, dzisiaj w Betlejem, Wesoła nowina. Że Panna czysta, że Panna czysta Porodziła Syna.	2. Maryja Panna, Maryja Panna, Dzieciątko piastuje. I Józef święty, I Józef święty, Ono pielęgnuje.	3. Choć w stajeneczce, choć w stajeneczce, Panna Syna rodzi, Przecież On wkrótce, Przecież On wkrótce, Ludzi oswobodzi.	4. I trzej Królowie, i trzej Królowie, Od wschodu przybyli, I dary Panu, i dary Panu, Kosztowne złożyli.
5. Pójdźmy też i my, pójdźmy też i my, Przywitać Jezusa, Króla nad królami, Króla nad królami, Uwielbić Chrystusa.	Ref. 6. Bądźże pochwalony, Bądźże pochwalony, Nasz wieczny Panie. Któryś złożony, Któryś złożony, Na zielonym sianie.	7. Bądź pozdrowiony, Bądź pozdrowiony, Boże nieskończony. Wsławiamy Ciebie, Wsławiamy Ciebie, Boże niezmierzony.	ref. Chrystus się rodzi, nas oswobodzi, Anieli grają, Króle witają, Pasterze śpiewają, bydlęta klękają, Cuda, cuda ogłaszają.

118 Gdy Się Chrystus Rodzi

1. Gdy się Chrystus rodzi, i na świat przychodzi. Ciemna noc w jasności promienistej brodzi Aniołowie sięradują Pod niebiosy wyśpiewują:	2. Mówią do pasterzy, którzy trzód swych strzegli. Aby do Betlejem, czym prędzej pobiegli Bo się narodził Zbawiciel, Wszego świata Odkupiciel,	3. „O niebieskie Duchy, i posłowie nieba. Powiedzcież wyraźniej co nam czynić trzeba Bo my nic nie pojmujemy, Ledwo od strachu żyjemy”.	4. „Idźcież do Betlejem gdzie Dziecię zrodzone, W pieluszki powite, w żłobie położone: Oddajcie Mu pokłon boski, On osłodzi wasze troski”.
5. A gdy pastuszkowie wszystko zrozumieli, Zaraz do Betlejem śpieszno pobieżeli, I zupełnie tak zastali, Jak Anieli im zeznali.	6. A stanowszy w miejsc u pełni zdumienia, Iż się Bóg tak zniżył do swego stworzenia, Padli przed nim na kolana, I uczcili swego Pana.	7. Wreszcie kiedy pokłon Panu już oddali, Z wielką wesołością do swych trzód wracali, Że się stal i być godnymi Boga widzieć na tej ziemi.	Ref. ref. Gloria, gloria, gloria, in excelsis Deo!

119 Gdy Śliczna Panna

1. Gdy śliczna Panna Syna kołysała, z wielkim weselem tak Jemu śpiewała: Lili, lili, laj, Moje Dzieciąteczko, lili, lili, laj śliczne Paniąteczko.

2. Wszystko stworzenie, śpiewaj Panu swemu, pomóż radości wielkiej sercu memu. Lili, lili, laj, wielki Królewicu, lili, lili, laj, niebieski Dziedzicu!

3. Sypcie się z nieba, liczni Aniołowie, śpiewajcie Panu, niebiescy duchowie! Lili, lili, laj mój wonny Kwiateczku, lili, lili, laj, w ubogim żłóbeczku.

4. Nic mi nie mówisz, o kochanie moje! Przecież pojmuję w sercu słowa Twoje! Lili, lili laj, o Boże Wcielony, Lili, lili laj, nigdy niezmierzony.

120 Jakaż To Gwiazda

1. Jakaż to gwiazda świeci na wschodzie, gwiazda nowego imienia? Mędrcy wołają: „Ciesz się narodzie, to gwiazda twego zbawienia.”	Biegną Królowie za jej promieniem a za Królami tłum ludu; bo im ta gwiazda świeci zbawieniem, bo im zwiastuje cud cudu.	2. Ten, co nam później miał być przykładem w miłości i poświęceniu, dziś niezgłębionych wyroków śladem zrodzon w nędzy, poniżeniu.	W garstce barłogu skrył świętą głowę, palmę światłości męczeństwa, co światu życie miała dać nowe, nad błędem odnieść zwycięstwa.
3. Panie, ta gwiazda, co Mędrców wiodła do Chrystusowej kołyski, niech nas do Twego prowadzi źródła, światowe przyćmi połyski.	Do ostatniego życia zaniku Boskiego światła udziela, byśmy tam zaszli po jej promyku, do świętych stóp Zbawiciela.

121 Jezus Malusieńki

1. Jezus malusieńki, leży nagusieńki, Płacze z zimna, nie dała Mu Matula sukienki.	2. Bo uboga była, rąbek z głowy zdjęła, W który Dziecię uwinąwszy, siankiem Je okryła.	3. Nie ma kolebeczki, ani poduszeczki, We żłobie Mu położyła siana pod główeczki.	4. Matusia truchleje, serdeczne łzy leje: „O mój synu! wola Twoja, nie moja się dzieje”
5. Pokłon oddawajmy, Bogiem je wyznajmy, To Dzieciątko ubożuchne ludziom ogłaszajmy.	6. Niech Je wszyscu znają, sercecznie kochają, Za tak wielkie poniżenie chwałę Mu oddają

122 Jezusa Narodzonego

1. Jezusa narodzonego wszyscy witajmy, Jemu po kolędzie dary wzajem oddajmy; oddajmy wesoło, skłaniajmy swe czoło, skłaniajmy swe czoło Panu naszemu.	2. Oddajmy za złoto wiarę, czyniąc wyznanie, że to Bóg i Człowiek prawy leży na sianie oddajmy wesoło, skłaniajmy swe czoło skłaniajmy swe czoło Panu naszemu.	3. Oddajmy też za kadzidło Panu nadzieję, że Go będziem widzieć w niebie, mówiąc to śmiele; oddajmy wesoło, skłaniajmy sweczoło skłaniajmy swe czoło Panu naszemu.	4. Oddajmy za mirę miłość na dowód tego, że Go nad wszystko kochamy, z serca całego; oddajmy wesoło, skłaniajmy sweczoło skłaniajmy swe czoło Panu naszemu.
5. Przyjmij, Jezu, na kolędę te nasze dary przyjmij serca,dusze nasze za swe ofiary, byśmy kiedyś w niebie, posiąść mogli Ciebie posiąść mogli Ciebie na wieki wieków.

123 Królu Anielski, Panie

1. Królu anielski, Panie niebieski.	2. W pieluszkach leżysz, w niebiosach rządzisz.	3. Jezusie mały, Tyś Bogiem chwały!	4. Racz nas umieścić w wiecznej radości.
Ref. ref. Tyś jest wonny kwiat Jezu miły, synu Maryi, racz nas wysłuchać.

124 Któż o tej dobie

1. Któż o tej dobie płacze we żłobie! A gdzie? Gdzie? W stajni ubogiej, lubo mróz srogi, Niebieskie pacholę	2. Ubogi leży, w podłej odzieży A kto, kto? Pan wszego świata, którego lata, Ogarnąć nie mogą.	3. Cud niesłychany, gość niewidziany, A kto, kto? Bóg utajony, dziś na rodzony, Ludziom się pokazał	4. Bóg się dziś rodzi na świat przychodzi A po co? Przyszedł na ziemię, by ludzkie plemię, Od piekła wybawił.
5. Tegoż witajmy i Temu dajmy, A co, co? Serca skruszone, a oczyszczone. W miłości gorącej.	6. Bo nas miłuje i nam daruje, A co, co? Czego pragniemy i znaleść chcemy, Po śmierci zbawienia

125 Lulajże Jezuniu

1. Lulajże Jezuniu, moja perełko, Lulaj ulubione me Pieścidełko. Lulajże, Jezuniu, lulajże lulaj! A Ty Go, Matulu w płaczu utulaj.

2. Zamknijże znużone płaczem powieczki, Utulże zemdlone łkaniem wardzeczki. Lulajże, Jezuniu, lulajże lulaj! A Ty Go, Matulu w płaczu utulaj.

3. Lulajże, piękniuchny nasz Aniołeczku. Lulajże wdzięczniuchny świata Kwiateczku. Lulajże, Jezuniu, lulajże lulaj! A Ty Go, Matulu w płaczu utulaj.

4. Lulajże, Różyczko najozdobniejsza, Lulajże, Lilijko najprzyjemniejsza. Lulajże, Jezuniu, lulajże lulaj! A Ty Go, Matulu w płaczu utulaj.

126 Mędrcy Świata

1. Mędrcy świata, monarchowie, Gdzie śpiesznie dążycie? Powiedzcież nam, Trzej Królowie, Chcecie widzieć Dziecię?	Ono w żłobie, nie ma tronu, I berła nie dzierży, A proroctwo Jego zgonu, Już się w świecie szerzy.	2. Mędrcy świata, złość okrutna, Dziecię prześladuje. Wieść okropna, wieść to smutna, Herod spisek knuje:	Nic monarchów nie odstrasza, Do Betlejem śpieszą, Gwiazda Zbawcę im ogłasza, Nadzieją się cieszą.
3. Przed Maryją stają społem, Niosą Panu dary. Przed Jezusem biją czołem, Składają ofiary.	Trzykroć szczęśliwi królowie, Któż wam nie zazdrości? Cóż my damy, kto nam powie, Pałając z miłości?	4. Tak, jak każą nam kapłani, Damy dar troisty: Modły, pracę niosąc w dani, I żar serca czysty.	To kadzidło, mirrę, złoto Niesiem, Jezu szczerze, Co dajemy Ci z ochotą, Od nas przyjm w ofierze!

127 Mizerna Cicha

1. Mizerna, cicha, stajenka licha, Pełna niebieskiej chwały, Oto leżący, przed nami śpiący w promieniach, Jezus mały.	2. Nad Nimi anieli w locie stanęli, I pochyleni klęczą Z włosy złotymi, z szkrzydła białymi, Pod malowaną tęczą	3. Wielkie zdziwienie, wszelkie stworzenie, Cały świat orzeźwiany: Mądrość Mądrości, Światłość, Światłości, Bóg – Człowiek tu wcielony	4. I oto, mnodzy, ludzie ubodzy, Radzi oglądać Pana, Pełni natchnienia, pewni zbawienia, Upadli na kolana.
5. Długo czekali, długo wzdychali, Aż niebo rozgorzało, Piekło zawarte, niebo otwarte, Słowo się Ciałem stało.	6. Hej, ludzie prości, Bóg z nami gości, Skończony czas niedoli! On daje siebie, chwała na niebie, Mir ludziom, ludziom dobrej woli.

128 Na Boże Narodzenie Aniołów

1. Na Boże narodzenie Aniołów ucieszenie, Gdy z weselem śpiewają, Bogu cześć chwałę dają;	2. Pasterzom to wesele przyniósł Aniół, że w ciele Bóg się ludziom narodził, z grzechu ich oswobodził,	3. Trzej królowie przybyli, darami Go uczcili, Jaka Pana swojego, Zbawcę rodu ludzkiego.	4. Gwiazda się pojawiła, co Królów prowadziła, Prowadząc, im świeciła, gdzie Panna z Synem była.
5. Z Bożego narodzenia, wznawiajmy dziękczynienia, Nieustannie śpiewając, Bogu cześć, chwałę dając.	Ref. ref. Panna Syna powiła, Chrystusa porodziła, Panną będąc jak była

131 Narodził Się Nam Zbawiciel

1. Narodził się nam Zbawiciel. Jezus Chrystus. Odkupiciel, w Betlejem, żydowskim mieście, z Panny Maryi czystej.

2. Chwała, chwała, Chryste, Tobie z Ojcem, z Duchem Świętym w niebie, żeś się dla nas tak uniżył, a lud swój wyswobodził.

129 Narodził się Jezus Chrystus

1. Narodził się Jezus Chrystus, bądźmy weseli, chwałę Mu na wysokości nucą Anieli: Gloria, gloria, in excelsis Deo! Gloria, gloria, in excelsis Deo!	2. Na kolana wół i osioł przed Nim klękają, Jego swoim Stworzycielem, Panem uznają Gloria, gloria, in excelsis Deo! Gloria, gloria, in excelsis Deo!	3. Pastuszkowie przybiegają na znak im dany, cześć oddają i witają Pana nad Pany. Gloria, gloria, in excelsis Deo! Gloria, gloria, in excelsis Deo!	4. Trzej Królowie przyjechali z wielkimi dary złoto, mirra i kadzidło, oto ofiary. Gloria, gloria, in excelsis Deo! Gloria, gloria, in excelsis Deo!
5. I my także chwałę dajmy Dzieciątku temu, jako Panu nieba, ziemi, Zbawcy naszemu. Gloria, gloria, in excelsis Deo! Gloria, gloria, in excelsis Deo!

130 Narodził się Jezus w stajni

1. Narodził się w stajni Jezus ubogi, Uniżył Majestat, chociaż Pan srogi; Będąc Synem Najwyzszego, Nie miał miejsca godniejszego Swojej Osobie.

2. W stajni z bydlętami gospodą staje, Ubogim pastuszkom w pole znać daje, Wszyscy się ze snu porwali, Skoro światłość oglądali… Ponad Betlejem.

3. A gdy usłyszeli Anielskie pienie, Że się narodziło ludzkie zbawienie, Krzyknął jeden na drugiego, Pójdźmy oglądać nowego… Gościa na ziemi.

4. A gdy pastuszkowie pokłon oddali, Wcielonemu Bogu powinszowali, Potem kładli swoje dary, Przyjmij od nas te ofiary… Jezu nasz drogi.

132 Niechaj będzie głośno wszędzie

1. Niechaj będzie głośno wszędzie, z narodzenia Pana, Niech stworzenie wyda pienie, wydając Hetmana.	Witaj, Jezu Zbawicielu, Witaj nasz odkupicielu, Witaj, witaj Nasz Królu.	2. Niech brzmia głosy pod niebiosy, niech muzyka płynie, Z aniołami mieszkańcami w niebieskiej krainie	Witaj w żłobie położony, Witaj, Witaj nasz Zbawco.
3. Kto więc zdoła, niech wesoła brzmi z ust jego chwała, Jezusowi Chrystusowi a niech będzie stała!	Niech zanuci głos panie: Witaj, witaj Maryjo!

133 Niepojęte dary dla nas daje

1. Niepojęte dary dla nas daje, Dziś z nieba Ojciec łaskawy Gdy się Wieczne Słowo ciałem staje, mocą swojej cudownej sprawy.	Nędze świata precz odmiata, a płaczliwe jęczenia w dźiwęków głosy pod niebiosy i w wesele zmienia skąd dziś wszyscy weseli, Wyśpiewują Anieli:	2. Patriarchów świętych upragnione spełniły się oczekiwania. Kiedy Słowo z Panny narodzone dopełniło wszystkich żądania.	Gwiazda nowa Jakubowa wypuściła promienie, ciemne błędy gasząc wszędy, światła czyni zjawienie. Skąd dziś każdy z Anioły wyśpiewuje wesoły:
3. Już prorockich przepowiedzeń skutki odmieniły świat cały mile. Oddalając uprzykrzone smutki, przywróciły wesołe chwile.	Wszędy echo brzmi z pociechą, że z daru Zbawiciela upewnienie o zbawienie dopełniło wesela. Więc z niebieskimi szyki wydajmy dziś okrzyki:	4. Niebo dzisiaj z ziemią połączone, wyśpiewuje wdzieczności pienie, dzięki Bogu czyni nieskończone za zjawione ludziom Zbawienie.	Radość nasza z Mesyasza i wszystkiemu stworzeniu, że Pan chwały śmieci strzały skruszył w swym narodzeniu. Brzmijże, świecie, wesoło,
5. Aby człowiek Bogiem był nazwany, Jego postać Bóstwo przybrało, by nie brząkał niewoli kajdany, Słowo Ojca Ciałem się stało. Sługa z Pana, ach, odmiana!	Niesłychane przykłady, by z wdzięczności dla miłości człowiek w Boga szedł ślady. Więc niech pienia od głosy idą aż pod niebiosy:

134 Nowy Rok Bieży

1. Nowy Rok bieży, w jasełkach leży: A kto, kto? Dzieciątko małe, dajcie Mu chwałę, Na ziemi.	2. Leży Dzieciątko jako jagniątko: A gdzie, gdzie? W Betlejem mieście, tam się pośpieszcie, Znajdziecie.	3. Jak Go poznamy, gdy Go nie znamy, Jezusa? Biednie uwity, nie w aksamity, Ubogo.	4. Anieli grają, wdzięcznie śpiewają: A co, co? Niech chwała będzie zawsze i wszędzie Dzieciątku.
5. Królowie jadą z wielką gromadą, A skąd, skąd? Od wschodu słońca, szukają końca Zbawienia.	6. Skarb otwierają, dary dawaja: A komu? Wielcy królowie, mozni panowie. Dzieciątku!

135 O Gwiazdo Betlejemska

1. O gwiazdo Betlejemska, zaświeć na niebie mym. Tak szukam Cię wśród nocy, tęsknię za światłem Twym.	Zaprowadź do stajenki, Leży tam Boży Syn, Bóg – Człowiek z Panny świętej, dany na okup win.	2. O nie masz Go już w szopce, nie masz Go w żłóbku tam? Więc gdzie pójdziemy Chryste? gdzie się ukryłeś nam?	Pójdziemy przed ołtarze, Wzniecić miłości żar, I hołd Ci niski oddać: to jest nasz wszystek dar.
3. Ja nie wiem, o mój Panie, któryś miał w żłobie tron, Czy dusza moja biedna milsza Ci jest, niż on.	Ulituj się nade mną, błagać Cię kornie śmiem, Gdyś stajnią nie pogardził, nie gardź i sercem mym.

136 O Jezu, nasz Zbawicielu

1. O Jezu, nasz Zbawicielu, Jedyny Odkupicielu, przed wieki z Ojca zrodzony, z Matki w czasie narodzony!	2. Śliczna Ojcowska jasności, nadziejo ludzkiej słabości! Skłoń uszy Twe litościwe na prośby nasze troskliwe.	3. Wspomnij, Zbawicielu, sobie, żeś naszej ludzkiej osobie równe ciało wziął z Rodzicy, Niepokalanej Dziewicy.	4. To dzień Twego narodzenia do wszego mówi stworzenia, żeś sam z tronu Ojcowskiego przyszedł dla zbawienia mego.
5. Przeto dziś niebo wykrzyka, wesołość z morza wynika, ziemia z niezmierną radością, cieszy się Twoją bytnością.	6. My też, przez Cię od kupieni i krwią Twoją oczyszczeni, pamiątkę dziś w nowym pieniu czynim Twemu Narodzeniu.	7. Bądź, Jezu, wiecznie chwalony, z Panny czystej narodzony, wieczna chwała Ojcu Twemu, i z Nim Duchowi Świętemu.

137 O Mili Królowie

1. O mili Królowie; skąd żeście tu przyszli? O, z dalekich krain my za gwiazdą wyszli,

By zobaczyć maleńkiego, Jezusa narodzonego. Tu w stajence biednej, tu w stajence biednej.

2. Dary niesiem Jemu, By Mu dać z ochotą Mirę i kadzidło, także i to złoto: By Dziecina się cieszyła i nas pobłogosławiła. Tu w stajence biednej/2x

138 Pan z nieba

1. Pan z nieba i z łona Ojca przychodzi Oto się z Maryi dziś Jezus rodzi; łaski przynosi temu, kto prosi,	Odpuszcza grzechy, daje pociechy; O Panie nasz święty, cud niepojęty!	2. Przystąpmy do Tego z swymi prośbami, którego oczęta spłynęły łzami; niech łaska, Boże, Twoja wspomoże,	Zlituj się, Panie, oddal karanie od nas grzesznych lu ludzi, gdy trąba wzbudzi!
3. Pamiętaj na dobroć! Co się to stało, żeś przyjął z Maryi, Bóg, ludzkie ciało? Panna nosiła, Panna powiła,	Prości pasterze czcili Cię szczerze, monarchy witali, gdy Cię poznali.

139 Pasterze mili, coście widzieli

1. Pasterze mili, coście widzieli? Widzieliśmy maleńkiego, Jezusa narodzonego, Syna Bożego, Syna Bożego.	2. Co za pałac miał, gdzie gospodą stał? Szopa bydłu przyzwoita, I to jeszcze źle pokryta, Pałacem była, Pałacem była.	3. Jakie łóżeczko, miał Paniąteczko? Marmur twardy, żłób kamienny, Na tym depozyt zbawienny, Spoczywał łożu, Spoczywał łożu.	4. Co za obicie miało to Dziecię? Wisząc spod strzech pajęczyna, Boga i Maryi Syna, Obiciem była, Obiciem była.
5. W jakiej odzieży, Pan nieba leży? Za purpurę, perły drogie. Ustroiła go w ubogie Pieluszki nędza, Pieluszki nędza.	6. Jakieście dary, Dali ofiary? Sercaśmy własne oddali, A odchdząc poklękali Czołem mu bili, Czołem mu bili,

140 Pastuszkowie Ze Snu Powstali

1. Pastuszkowie ze snu powstali, aby swego Stwórcę poznali. Słysząc Anielskie pienie, że Bóg przyszedł na ziemię,	Trzody opuszczali do szopy biegli, Małemu dzieciątku nowe pieśni grali, Złożonemu we żłobie.	2. Leżysz we żłóbeczku, mój Panie, w pieluszkach powity na sianie, opuściłeś tron święty, a łączysz się z bydlęty,	Przed którym, Anieli, na twarze padali, Święty, Święty, Święty po trzykroć śpiewali, chwała na wysokości.
3. Panna czysta Dziecię piastuje, karmi je piersiami, całuje, o Dobro nieskończone Bóstwo z ciałem złączone,	Syn Jednorodzony, z Boga przedwiecznego, w żywocie poczęty z Ducha Najświętszego, z Panny Niepokalanej

141 Pójdźmy Wszyscy Do Stajenki

1. Pójdźmy wszyscy do stajenki, do Jezusa i Pamienki! Powitajmy maleńkiego i Maryję, Matkę Jego. /bis	2. Witaj,Jezu ukochany, od Patryarchów czekany. Od Proroków ogłoszony, od narodów upragniony. /bis	3. Witaj, Dzieciątczko w żłobie, wyznajemy Boga w Tobie. Coś się narodził tej nocy, byś nas wyrwał z czarta mocy. /bis	4. Witaj, Jezu nam zjawiony; witaj, dwakroć narodzony, raz z Ojca przed wieków wiekiem, a teraz z Matki człowiekiem. /bis
5. Któż to słyszał takie dziwy? Tyś człowiek i Bóg prawdziwy, Ty łączysz w Boskiej Osobie dwie natury różne sobie. /bis	6. O szczęśliwi pastuszkowie, któż radość waszą wypowie! Czego Ojcowie żądali, wyście pierwsi oglądali. /bis	7. O Jezu, nasze kochanie, czemu nad niebios mieszkanie przekładasz nędzę, ubóstwo, i wyniszczasz swoje Bóstwo? /bis	8. Miłości to Twojej dzieło z miłości początek wzięło. Byś nas zrównał z Aniołami, poniżasz się między nami. /bis
9. Spraw to, Jezu, Boskie Dziecię. niech Cię kochamy nad życie; niech miłością odwdzięczamy miłość, której doznawamy. /bis	10. Święta Panno, Twa przyczyna niech nam wyjedna u Syna, by to Jego narodzenie zapewniło nam zbawienie. /bis

142 Przybądźcie Tu z Wiarą

1. Przybądźcie tu z wiarą i radością wielką, Przybądźcie, przybądźcie do Betlejem. Oto dzieciątko z Bożą Rodzicielką!	2. Pasterze przybiegli, zostawiwszy trzody, pokornie przed żłóbkiem stanęli wraz. Śpieszmy za nimi, pośpieszcie, narody!	3. Blask wiecznej światłości Ojca przedwiecznego, w maleńkim dzieciątku jawi się nam. Boga uczcijmy w żłobie złożonego!	4. Bóg dla nas leżący na ubogim sianie tak słodko przemawia do naszych serc. widząc tę miłość, któż zimnym zostanie?
Ref. ref. Pokłońmy się Królowi, Królowi anielskiemu, dziś nam narodzonemu, pokłońmy się.

143 Przybieżeli Do Betlejem

1. Przybieżeli do Betlejem pasterze, grając skocznie Dzieciąteczku na lirze.	2. Oddawali swe ukłony w pokorze Tobie, z serca ochotnego, o Boże!	3. Anioł Pański sam ogłosił te dziwy, których oni nie słyszeli, jak żywi.	4. I Anieli gromadami pilnują, Panna czysta wraz z Józefem piastują.
5. Poznali Go Mesyaszem być prawym, narodzonym dzisiaj Panem łaskawym.	6. My Go także Bogiem, Zbawcą już znamy i z całego serca wszyscy kochamy.	Ref. ref. Chwała na wysokości, chwała na wysokości, a pokój na ziemi.

144 Przystąpmy Do Szopy

1. Przystąpmy do szopy uściskajmy stopy Jezusa maleńkiego, który swoje Bóstwo wydał na ubóstwo dla zbawienia naszego.

Zawitaj Zbawco narodzony z Przeczystej Panienki. Gdzie berło, gdzie Twoje korony, gdzie berło gdzie Twoje korony, Jezu malusieńki.

2. Ten, co wszechświat dzierży, w żłobie dzisiajleży, ludzkiej pomocy czeka: Jezus, Bóg wcielony w żłobie wyniszczony dla zbawienia człowieka;

o Boże, bądźże pochwalony za Twe narodzenie! racz zbawić ludzki ród, zgubiony, racz zbawić ludzki ród zgubiony, daj duszy zbawienie.

145 Raduj się ziemio1

1. Raduj się ziemio! Gość z nieba przychodzi! Co Boga z ludem, lud z Bogiem pogodz i: Synów Adama z czartowskiej niewoli wyrwie, wyzwoli.	2. Raduj się ziemio, śpiewaj z Aniołami, wychwalaj Boga, ciesz się z niebianami; już nie podnóżkiem jesteś Najwyższego, lecz tronem Jego.	3. Raduj się ziemio, oto światło wschodzi które każdego, co na świat przychodzi, blaskiem oświeca, a wnet znikną wszędy ciemności i błędy.	4. Raduj się ziemio, masz Króla u siebie, Pana, co włada na ziemi i w niebie; Królestwo Jego końca mieć nie będzie, gdy tron posiądzie.
5. Raduj się ziemio, witaj tego Pana, i ludy wszystkie zegnijcie kolana bo wam przynosi przez swe narodzenie, wieczne zbawienie.

146 Radujmy się, bracia mili

1. Radujmy się, bracia mili, gdyż (dziw nad dziwy!) Swego Syna zesłał na świat Bóg dobrotliwy.	Przyszedł Bóg na świat, by zbawić nas, ludzkie plemię, Z mocy grzechu; przez to przyniósł radość na ziemię.	2. Obietnice się spełniły, od Boga dane, Gdy to Dziecię dla nas biednych z nieba zesłane;	Wszak Zbawiciel dla nas zstąpił na ziemskie niwy Z tronu swego niebieskiego, On, Bóg praw dziwy.
3. I anieli się weselą i tak śpiewają: „Pan Bóg chwałę, ludzie pokój niechajtu mają”.	Gwiazda cudna nad stajenką wesoło płonie, Która sprowadziła Królów w kornym pokłonie.	4. O, z ufnością i miłością doń się zbliżajmy, Pokłon Boski, hołd królewski Dzieciątku dajmy,	Prośmy także, byśmy kiedyś, jak tu na ziemi, Mogli śpiewać Jemu chwałę, będąc zbawieni.

147 Rozkwitnęła sie lilija

1. Rozkwitnęła się lilija, a ta jest Panna Maryja. Zrodziła nam Syna, wesoła dla wszystkich nowina!

2. Złożyła Go na sianeczku, w lichej stajence w żłóbeczku. Pokłon Mu oddała, jak Boga swojego witała.

3. O Święta Bogarodzico, O Przenajświętsza Dziewico! Tyś różdżka z Jessego, dałaś kwiat zapachu wdzięcznego.

4. Niezmazanaś grzechu plamą, stałaś się niebieską bramą, przez którą Bóg wchodzi, gdy się nam na ten świat dziś rodzi.

148 Słyszę z Nieba Muzykę

1. Słyszę z nieba muzykę i anielskie pieśni,sławią Boga, że się nam do stajenki mieści.	Nie chce rozum pojąć tego, chyba okiem dojrzy czego, czy się mu to nie śni.	2. Słyszę z nieba muzykę, już ci to na jawie wyśpiewują o takiej dziwnej Boskiej sprawie:	Że Bóg przyjął stan człowieka, Panieńskiego łaknie mleka, ku ludzkiej naprawie.
3. Pozwólże mi Mateńko szczęśliwa i święta, wziąć na ręce synaczka, aby te rączęta	Duszę moją zachęciły i z więzienia uwolniły, zdjąwszy z onej pęta.

149 Śliczna Panienka

1. Śliczna Panienka jako jutrzenka Zrodziła Syna, dobra nowina W szopce ubogiej lub o mróz srogi W żłóbek złożyła Boskiego Syna.	Wiwat Pan Jezus wiwat Marya, wiwati Józef Święta Familia.	2. Wtem Aniołowie, z nieba posłowie, Bieżąc do szopy, tak zaśpiewali: Chwała bądź Bogu na wysokości, A ludziom pokój bądź w dobrej woli,	Wiwat Pan Jezus wiwat Marya, wiwati Józef Święta Familia.
3. Pasterze wstają, zbyt się lękają, Co to jest za głos, dalej czekają, Święci Anieli, wszyscy weseli, To Dzieciąteczko im ogłaszają.	Wiwat Pan Jezus wiwat Marya, wiwat i Józef Święta Familia.	4. Wnet niebożęta, biedne chłopięta, Spędzili z pola swoje bydlęta, Wraz się zmawiają, co też wziąć mają, Wielkiemu Panu te pastuszęta.	Wiwat Pan Jezus wiwat Marya, wiwat i Józef Święta Familia.
5. Gdy się zmówili i zgromadzili, Wzięli dudeczki, przez drogę grali, Wchodząc do szopy, jak proste chłopy, Co który przyniósł, Panu dawali,	Wiwat Pan Jezus wiwat Marya, wiwat i Józef Święta Familia.	6. A gdy się byli już ucieszyli, Panu małemu dzięki składali, Że się narodził, by oswobodził, Lud od niewoli, wraz zawołali,	Wiwat Pan Jezus wiwat Marya, wiwat i Józef Święta Familia.
7. My Bogiem Ciebie znamy na niebie, Maryą Pannę za matkę mamy, Teraz padamy oraz błagamy, Nie opuszczaj nas, już Cię żegnamy,	Wiwat Pan Jezus wiwat Marya, wiwat i Józef Święta Familia.

150 Tryumfy Króla niebieskiego

1. Tryumfy Króla niebieskiego, zstąpiły z nieba wysokiego.	Pobudziły pasterzów, Dobytku swego stróżów, Śpiewaniem, śpiewaniem, śpiewaniem.	2. Chwała bądź Bogu w wysokości, a ludziom pokój na niskości.	Narodził się Zbawiciel, Dusz ludzkich Odkupiciel, Na ziemi, Na ziemi, Na ziemi.
3. Zrodziła Maryja Dziewica, Wiecznego Boga bez rodzica.	By nas z piekła wybawił, a w niebieskich postawił, Pałacach, Pałacach, Pałacach.	4. Pasterze W podziwieniu stają, tryumfu przyczynę badają.	Co się nowego dzieje, że tak światłość jaśnieje. Nie wiedząc, Nie wiedząc, Nie wiedząc.

151 W Dzień Bożego Narodzenia

1. W dzień Bożego Narodzenia radość wszystkiego stworzenia; Aniołowie się radują Jezusowi wyśpiewują Wyśpiewują	2. Niesłychanać to nowina, Panna porodziła Syna, Syna Jednorodzonego Boga Ojca Niebieskigo	3. To Anieli oznajmują, do Betlejem pokazują, Gdzie narodził się Zbawiciel, wszego świata Odkupiciel.	4. Gdy pasterze usłyszeli, Do stajenek pobieżeli; Dieciąteczku się kłaniają, Podarunki oddawają.
5. Chwała Bogu niechaj będzie, w niebie i na ziemi, wszędzie Z aniołami się radujmy, Jezusowi wyśpiewujmy

152 W Żłobie Leży

1. W żłobie leży, któż pobieży kolędować Małemu? Jezusowi,Chrystusowi dziś nam narodzonemu?	Pastuszkowie przybywajcie, Jemu wdzięcznie przygrywajcie, jako Panu naszemu.	2. My zaś sami z piosneczkami za wami pośpieszymy. A tak tego maleńkiego niech wszyscy zobaczymy:	Jak ubogo narodzony, płacze w stajni położony,więc Go dziś ucieszymy.
3. Naprzód tedy, niechaj wszędy zabrzmi świat w wesołości. Że posłany, nam jest dany Emmanuel w niskości.	Jego tedy przywitajmy, z Aniołami zaśpiewajmy: „Chwała na wysokości”	4. Witaj, Panie, cóż się stanie, że rozkosze niebieskie, opuściłeś, a zstąpiłeś na te niskości ziemskie.	„Miłość moją to sprawiła, by człowieka wywyższyła, pod nieba empirejskie”.
5. Precz w żłóbeczku, nie w łóżeczku, na siankuś położony, Przecz z bydlęty nie z panięty. W stajni jesteś złożony?	„By człek sianu przyrównany, Grzesznik bydlęciem nazwany, Przeze Mnie był zbawiony”	6. Twoje państwo i poddaństwo, Jest świat cały, o Boże! Tyś polny kwiat, czemuż Cię świat, Przyjąć nie chce choć może?	„Bo świat doczesne wolności, zwykł jest kochać Mnie zaś w złości, Ściele krzyżowe łoże”
7. W Ramie głosy pod niebiosy Wzbijają sę Racheli, Gdy swe syny bez przyczyny, W krwawej widzi kąpieli.	„Wieksze Mnie dla nich kąpanie, W krwawym czeka oceanie, Skąd niebo będą mieli”	8. Trzej Królowie, monarchowie, Wschodni kraj opuszczają, Serc ofiary z trzema dary, Tobie, Panu, oddają	„Darami się kontentuję, Bardziej serca ich szacuję, Za co nieb niech mają”

153 Wesołą Nowinę

1. Wesołą nowinę, bracia słuchajcie, Niebieską Dziecinę ze mną witajcie.	Jak miła ta nowiną! Mów, gdzie jest ta Dziecina? Byśmy tam pobieżeli i ujrzeli.	2. Bogu chwałę wznoszą na wysokości, pokój ludziom głoszą duchy światłości.	Jak miła ta nowiną! Mów, gdzie jest ta Dziecina? Byśmy tam pobieżeli i ujrzeli.
3. Panna nam powiła Boskie Dzieciątko, pokłonem uczciła to Niemowlątko.	Jak miła ta nowiną! Mów, gdzie jest ta Dziecina? Byśmy tam pobieżeli i ujrzeli.	4. Którego zrodziła, Bogiem uznała, i Panną, jak była, Panną została.	Jak miła ta nowiną! Mów, gdzie jest ta Dziecina? Byśmy tam pobieżeli i ujrzeli.
5. Królowie na wschodzie już to poznali i w Judzkim narodzie szukać jechali.	Jak miła ta nowiną! Mów, gdzie jest ta Dziecina? Byśmy tam pobieżeli i ujrzeli.	6. Gwiazda najśliczniejsza ich oświeciła, do szopy w Betlejem zaprowadziła.	Jak miła ta nowiną! Mów, gdzie jest ta Dziecina? Byśmy tam pobieżeli i ujrzeli.
7. Znaleźli to Dziecię i Matkę Jego Tam idźcie, znajdziecie Syna Bożego!	Jak miła to nowina! Już wiemy, gdzie Dziecina. Wszyscy tam pobieżymy i ujrzymy.

154 Witaj Jezu ukochany

1. Witaj Jezu ukochany, Na zbawienie ludziom dany; Witaj miłe Dzieciąteczko, Witaj śliczne Paniąteczko, Witaj Jezu! Witaj Jezu!

2. Witaj z dawna pożądany, Od Proroków obiecany Już się to wszystko spełniło, Co pod tajemnicą było, Wypełniło.

3. Witaj drogi Zbawicielu, Witaj nasz Odkupicielu, Wielka to pociecha nasza, Gdy widzimy Massyasza, Prawdziwego.

4. Witaj różdżko Aaronowa, Witaj lasko Mojżeszowa, Izraela przewodniku, A grzesznika pośredniku, Witaj Jezu! Witaj Jezu!

155 Wiwat dzisiaj Boskiej Istonośc

1. Wiwat dzisiaj Boskiej Istności, Gdy zstępuje z niebios w niskości! Już się ono spełniło Wesoło na ziemi, to co w proroctwach było.	Gdy Boga widzimy. Krzyknij, świecie, z wielkiej radości!	2. Już Proroków pismo spełnione, Gdy widzimy słowo wcielone. Każdy się dziś weseli, gdy słyszy że anieli.	Bogu wyśpiewują, pokój oznajmują, Serce całe radość przenika.
3. Wiwat, Wiwat! wszyscy śpiewajmy, Gdy Bóg nieba otworzył bramy. Nieskończone radości gdy Bóg w swojej miłości.	Piekło zawojował i czarta przykował. O szczęśliwe niebios zwycięstwo!

156 Wśród Nocnej Ciszy

1. Wśród nocnej ciszy głos się rozchodzi: Wstańcie, pasterze, Bóg się wam rodzi	Czym prędzej się wybierajcie, do Betlejem pośpieszajcie, przywitać Pana.	2. Poszli, znaleźli Dzieciątko w żłobie, z wszystkimi znaki, danymi sobie.	Jako Bogu cześć Mu dali, a witając zawołali, z wielkiej radości.
3. „Ach witaj, Zbawco; z dawna żądany, tyle tysięcy lat wyglądany!	Na Ciebie króle, prorocy, czekali, a Tyś tej nocy – nam się objawił”.	4. I my czekamy na Ciebie, Pana, a skoro przyjdziesz na głos kapłana.	Padniemy na twarz przed Tobą, wierząc, żeś jest pod osłoną, chleba i wina.

157 Z Narodzenia Pana

1. Z Narodzenia Pana dzień dziś wesoły. Wyśpiewują chwałę Bogu żywioły.	Radość ludzi wszędzie słynie. Anioł budzi przy dolinie pasterzów, co paśli pod borem woły.	2. Wypada wśród nocy ogień z obłoku, dumają pasterze w takim widoku. Każdy pyta:	„Co się dzieje? Czy nie świta? Czy nie dnieje? Skąd ta łuna bije, tak miła oku!”
3. Ale gdy anielskie głosy słyszeli, zaraz do Betlejem prosto bieżeli	tam witali w żłobie Pana, poklękali na kolana i oddali dary, co z sobą wzięli.	4. Odchodzą z Betlejem pełni wesela, że już Bóg wysłuchał próśb Izraela	gdy tej nocy to widzieli, co prorocy widzieć chcieli, w ciele ludzkim Boga i Zbawiciela.
5. I my z pastuszkami dziś się radujmy, chwałę z Aniołami wraz wyśpiewujmy,	Bo ten Jezus z nieba dany, weźmie nas między niebiany, tylko Go z całego serca miłujmy!

158 Z Nieba Wysokiego

1. Z nieba wysokiego Bóg zstąpił na ziemię, ażeby do nieba wywiódł ludzkie plemię.	Bierze osobę Dzieciny, opłakuje ludzkie winy. Syn Boga jedyny.	2. Zniża swój Majestat Król całego świata, opuszcza tron nieba, a z ludźmi się brata.	Bóg niezmierny, w żłóbku mały, zapomina Bóstwa, chwały,by świat zbawił cały.
3. Mieści się we żłobie nieograniczony, w pieluszki spowity, na sianku złożony,	choć Mu zimno, nie narzeka, chętnie cierpi dla człowieka, łez pokutnych czeka.	4. Pośpiesz więc grzeszniku, dziecina cię wzywa, łatwy masz do szopy przystęp, gdzie spoczywa.	Wszak nie grozi, ani łaje, ale rączki ci podaje, odmień obyczaje.
5. Zbawienie jest twoje w ręku tej Dzieciny, proś tylko ze łzami, odpuści ci winy.	Patrz, na rączkach ma powicie, karać nie może, bo dziecię, tylko dawać życie.

159 Zjawiło Się Nam Dziś Coś

1. Zjawiło się nam dziś coś nowego, pokój na ten świat przynoszącego, który głosili i roznosili Anieli, Anieli, Anieli.

2. Chwała bądź Bogu na wysokości, a ludziom pokój na tej niskości! Dziwna nowina, zrodziła Syna Maryja! /3x

3. Pasterze zaraz prędko śpieszyli, aż do Betlejem miasta przybyli: tam wraz witali, dary składali Dzieciątku: /3x

4. „Oto przynosim, dary dla Ciebie, nie gardź, lecz przyjmij wszystkich do siebie: odpuść nam winy, Synu, Maryi”. /x3